Güncel, günlük kişisel weblog. Yaşanmışlıklara ve yaşanacaklara dair düşünceler...
Aynanın karşısında durdu. Kendine baktı, alıcı gözüyle derler ya öyle. Güzeldi, biliyordu güzel olduğunu. Annesi söylemişti, çocuktu büyüdü o zamanda söyledi inandı. Sonra ona aşık olduklarını sevdiklerini söyleyenler inandırdılar onu.…
“Bir kutu gibiydi, bir hücre belki genişçe ama kendisinin gittiği yere taşınan, bir görünmez zırh çevresinde. Yaşantı böyle değil midir? Sevgiler seninle, sen anlatırsan karşıdakinin anladığı kadar. Sevgililerde öyle. Dostlar,…
- “Biliyorsunuz, Dünya durmuyor. Durduramıyoruz, durduramıyorsun, dönüyor. Hızlı döndüğü olmuyor mu? Hem de nasıl. fark ettiğimde ayaklarımı yere iyice basıp yansa bile durdurma mücadelesi vermiyor değilim ama olmuyor. Tam durdu…
- “Çayır çimen bir yere uzanıp baharın içinde bir papatya bulup seviyor sevmiyor yakışır. Bir gece yarısı bir ıslığı tanıyıp, ışığı söndürmeden hem de perdeyi aralayıp kim diye bakmak bile…
-“Kalk oğlum kalk sabah oldu”. Sabahın olduğunu annem söylerdi. Horoz yoktu, duymazdık belki de uzak bir yerlerde öttüğünden... Sıcak o sesi özlemişim... Yarım asır olmuş, bayram geliyor yine sabahlarını özlemişim.…
- “Bu memleketi içten yaşamak istediği şekilde yazdığı için yazarları, düşünenler, düşündüklerini söyleyenleri biz içeri tıkmışız hep. Rüyasını görmüş istemiş, istediğini yazmış, böyle daha güzel olur, bu şöyle olsa demiş…
Bir gürültü, uykusunun içinde sanarak devam etti uyumaya, değil. Gözlerini açtı, kapı çalıyordu gece bitmemişti, gözleri vakti gelmediğinden açılmıyordu. Gitti kapıyı açtı, içeri girdi bir telaş hep bir gün gelecek…
Bir şarkı tutturup, yağmur altında ıslanıp dolaşmak bütün istediği buydu. Sıkılmış ruhunu ıslatıp biraz gevşetebilir miydi? Acıların acıtmayanına ulaşabilir miydi? Yılların üstünden geçtiği demir yolu yalnızlığı parlar mıydı? Siyah beyaz…
- “ Çay içer misin?” Sordu. Gelip karşısına oturmuş, suratı sirke satıyordu. Sabahı iyi karşılamamış olduğu belliydi. Kafasına bir şeyler takılmış, yine sabahı sabah etmiş olabilir diye düşündü. Sormadı, artık…
- “Bir gün önce uçağı düşen sayılı zengin bir iş adamının vasiyetnamesini okuyan, akraba ve çocuklarının bazılarına mal bırakıp diğerlerine bırakmadığını açıklayan avukat, noter her kimse kapıya bakıp girenin öldüğü…