Güncel, günlük kişisel weblog. Yaşanmışlıklara ve yaşanacaklara dair düşünceler...
Yorgunluğun bedenin bütün hücrelerini teslim aldığı çırpınmanın faydasızlığına bel bağlamış enerjisinin çoktan kontörü bitmiş bağırsa yalnız kendi çığlığından kendi korkacak bir halde ruhlar. Yaşamayı çoktan unutmuşluklar el alışkanlığı bile kalmamış…
Hayatı başkası yaşanmadığından yaşanamadığından deneyerek de öğrenilmez bu olmadı bu uymadı bir büyüğü küçüğü daha pembe olanı başka biri daha. Sesin duvarlara çarpıp çarpıp geri döndüğü bir duvar bir bu…
İleride ki yaşamda bir heyecan beklentisi. Bir gün her nasılsa o fırtınanın ortasında bir yerde kalınacak. Hep bir bekleyiş. Ölüm hazır bir sofra yemeğe ne zaman çağrılacağınız ne zaman davet…
Karanlık korkutur hep korkunca ıslık çalınır bağıra bağıra şarkı söylenir karanlıkta çocuklukta vardı o da yok. Korkutan şimdilerde koca büyük sessizlikle. Ormanda bir büyük gürültüden sonra gelir sessizlik çoğu zaman.…
Adettendir. Lafa orta göbeğinden girilir. En son söylenecek olanı taa en başta söylenir. Zaten ne söylenecekse en başta söylerseniz dinlenir aslında yirmi saniye sonra kimse kimseyi dinlemez o yüzden uzun…
Zaman durur. Siz hiç fark etmezsiniz fark edemezsiniz bile. Büyük bir acı tam karşılaştığınızda zaman durur. Size ulaşmadan önce az önce tam karşılaştığınızda hem de uzunca bir aralıkta zaman durur…
Kazayla bir şey bir kere yapılır. İkincisi insan aklına biraz üçüncüsü ve sonrası artık iyice hak edilmiş sunturlu bir şeyler hak eder. Bizimki basit böyle olur aptallık dediğin bizim üstümüze…
Şimdi o sevdiğim ışıklı yolu yalnız mı yürüyeceğim. Sorarsınız bir yerde bir zamanda sona yaklaştığınızı bildiğiniz bir anda biri kaybolduğunda birinin artık hiç olmayacağı bir anda zamanda. İnsan olmadığı gibi…
Kokular bütün neredeyse bütün burnu olan koku alma duyusu duygusu bulunan canlıları yönlendirir yaşamlarını şekillendirir belki de sırf bu yüzden çiçekle bir şeyleri kutlamak bir şeyleri anmak alışkanlıklarımız arasındadır. Bu…
İnsanların kötülüğü acının paylaşılamaması etin ağırlığı. İnsan insanın eline düşünce. Kar kış soğuk çok soğuk ötesi yürek buz gibi gözler donuk nefes hadi bu son olsun alayım sonrası kalsa da…