Sessiz gölgesiz duvarlar vardır. Birden önüne çıkmışlığı oktur adını koymamışsındır. Görünmez, sessiz, gölgesiz, ışıksız duvarlar. Biriyle, hayatla, gerçekle, birileriyle, rüzgarla, ıslıkla arana koyarsın. Arana koyulmuş bulursun. Üstelik o duvar varsa…
Elim avucunun ortasında kayboluyor. Küçüğüm, çocuğum, büyümemişim, yaralanmamış, çivilenmemişim. Sevgiyle gözlerine bakıyorum. Biliyor bütün zayıflarımı. Al beni kaçır götür. Göğsüne yaslanıp uyumalıyım. En derin uykum o. Geldi. Yine tutuyor elimden.…
İyi masallar anlatmıyorum epeydir böyle. İyi bile olsa bir kekeleme bir iç çekiş falan tadı kaçık. İyi şeyler de duymuyorsunuz benden de başka yerler oralar daha kötü bile. İstemiyorsunuz belki…
Hemingway söyler. “Gençken Paris’le tanıştıysan yaşadıysan Paris ölene kadar hep sizle kalır”. Öyleydi. Sadece Paris değil. Gençken yaşanan ölene kadar sizle kalıyor olmalı. Başlarken gençken cebinizde az veda varken biriktirmeye…
Yaşamanın başka bir adını bulma zamanı gelmiş olmalıydı. Kendini koydu masaya, masanın öteki tarafına da geçti. Kendinin ötekisi olmaya oturdu. Paylaşmadıklarını, anlatmadıklarını, kendine rağmenleri sorgulamaya oturdu. Kuvvetli ışığın altında olmasa…
Her zamanki havalardan daha bunaltıcı olmuştu. Son gündü ve bitmiyordu. Saniyelere bile binlerce kat zam gelmiş her bir saniye saatlere bölünmüştü. Anahtarını teslim etti, yıllardır çayını kahvesini içtiği kupasını kapıda…
“iPad ile sinek kovalayamıyorsun”. Çok güzel bir cümleydi. Sarper Günsal Eurosport yayını sırasında söyledi. Saat sekiz buçuk da kucağında gazete ile uyumak. Yaşlılığın esprisi. Gazetenin yerini alan Ipad. Ipad ile…
Bütün her şey hazır olmalı. Kelimeler birikip yoğunlaşıp yığılmış, kalem yerini almış, cümlelerin bağlantı elemanları bir araya gelmiş. Yukarıdan emir gelecek uygun adım sıralanıp yürüyüp yererine geçecekler sana doğru, size…
Gergedana binmiş zebranın yumurtlarken çıkardığı sesi düşünün. Durumu biraz hayal edin. Size sadece kelimelerle bir olmayacak durumu bile anlatabiliyorum. Gülümsüyorsunuz. Anlattığım benim size anlatmak istediğim olmasa bile zebra altın renkli…
Düş kurmak yasak. En çok o yasak belki yalnız o yasak hayatı etkiler. Düşleri çalanlar en çok ceza onlar almalılar, yaralamalar, öldürmeler sonra. Düş olmayınca. Düşleri yok yürek neden hadi…